برای انجام کاری گذرم به بیمارستان عشایر خرم‌آباد افتاد، پس از توقفی کوتاه در مطب یکی از پزشکان این بیمارستان، آثار نگرانی و دل مشغولی مضاعفی در چهره ی او نمایان بود…

حس کنجکاوی ای که هر خبرنگار دارد مرا بر آن داشت که علت نگرانیش را جویا شوم.
او در پاسخ گفت: این بیمارستان به عنوان بیمارستان معین پذیرش بیماران کرونایی تعیین شده در حالیکه سرویس دهنده ی اصلی به حوادث جاده ای و سایر بیماران اورژانسی نیز هست.
امکانات و تجهیزات موجود، متناسب با تمام تقاضاها نیست، در حالیکه پزشکان و پیراپزشکان این بیمارستان در صحنه ی نبرد این جنگ بیولوژیک قرار دارند، اما از پوشیدن لباس های مخصوص و زدن ماسک به جهت جلوگیری از ایجاد بار روانی در جامعه منع شده اند، و فداکارانه بدون تجهیزات ایمنی کافی مشغول خدمت رسانی به مردم هستند!!!

وی گفت: حداقل انتظار ما این است که فرماندهان و سربازان این مبارزه به تجهیزات ایمنی و دفاعی لازم مجهز شوند تا با آرامش خاطر بیشتری بتوانند یاری‌گر هم استانی های عزیز باشند.

از مردم عزیز و مراجعان محترم هم استدعا داریم که در صورت مشاهده رزمندگان این جبهه با لباس رزم دچار ترس و نگرانی نشوند چرا که این لباس در نگاه اول برای شناسایی عزیزانی است که در این میدان جان خود را در طبق اخلاص نهاده اند؛ و در نگاه دوم تنها سپر دفاعی آنان در این میدان نبرد می باشد.

از مسئولین امر خصوصا استاندار محترم نیز تقاضا داریم با توجه به سابقه ی محرومیت این استان، تلاش مضاعفی برای ارسال تجهیزات لازم چه تجهیزات مورد نیاز پرسنل و چه تجهیزات مورد نیاز بیماران به عمل آورند.

/ انتهای پیام