محمد رسول‌اف نامش برای بسیاری از ایرانیان ناآشناست، چون فیلم‌هایش در حد اکران عمومی نیستند اما برای جشنواره‌های ضدایرانی، یک عنصر مطلوب محسوب می‌شود. وی به‌رغم تولید فیلم‌های درجه چندم اما به‌دلیل تصویرسازی از ایران در جهت سیاست‌های دولت‌های غربی، طی سال‌های اخیر به پای ثابت این جشنواره‌ها تبدیل شده است.

آخرین فیلم رسول‌اف آن‌قدر کثیف و چرک بود که حتی جریان غربگرای همسو با او نیز زبان به اعتراض گشودند و روزنامه شرق در مطلبی با عنوان «تلخ همچون کن» نوشته بود: «رسول‌اف انگار دل پُری داشته، چون ساخت چنین فیلم تلخی که در آن همه بد و شرور هستند دلیل دیگری نمی‌تواند داشته باشد. کاش آنها که این‌قدر ناراحتند و کینه به دل دارند [از ایران] بروند و هم خیال خودشان را راحت کنند و هم خیال ما را.»

اما خانه سینما که به‌خاطر ضعف در انجام مسئولیت‌هایش در امور صنفی، هدف انتقاد بسیاری از سینماگران است، از این فیلمساز حمایت کرده؛ طوری که در نامه‌ای به رئیس قوه قضائیه خواستار برداشته شدن منع حضور رسول‌اف در جشنواره برلین شده است! جای سؤال است که اساساً چرا یک فیلمساز به‌خاطر ارسال تصاویر جعلی و دروغین از ایران و تکمیل تبلیغات ضدایرانی غربی‌ها، باید این‌گونه هدف حمایت تشکیلات خانه سینما قرار گیرد؟

/ انتهای پیام